
Is dat erg? Het is jammer, want hierdoor missen we veel. We zijn, als we ons met al onze zintuigen op het nu zouden kunnen richten, in staat tot een veel intensere beleving van alles wat het leven te bieden heeft. We zouden ons werkelijk meer levend voelen. Daarnaast gaat van het leven in het nu een grote ontspanning uit.
Het nu kent geen zorgen, het kent enkel ‘zijn’
Zen zijn

De mindfulness die ik het liefst gebruik, heeft met bovenstaande niets te maken. Het gaat enkel over bewuster leven want, tenzij je van beroep Zen boeddhist bent, heb je niet de tijd om de hele dag hiermee bezig te zijn. De realiteit is dat we door interne en externe prikkels worden verleid om uit het nu te gaan. Je gedachten spelen hier een grote rol in: die plakken aan vrijwel alles wat voorbij komt vast (en daar hoef je geen ADHD voor te hebben).
Zo hoor ik terwijl ik type een ambulance en floep, ik glip even in gedachten weg van deze blog. Zo gaat dat de hele dag en vrij ongemerkt door. Dit je te realiseren is al een vorm van bewuster leven. De stap om jouw omgeving prikkelarmer te maken, bijvoorbeeld door je telefoon weg te leggen (meer hierover in mijn blog Jouw telefoon de baas), is al een grote tweede stap. Je ziet, dit kan allemaal zonder yogamatje 😉
In het nu zijn
We hebben in onze cultuur geleerd dat ons brein het hoogste goed is. In onze ontwikkeling krijgen onze hersenen onevenredig veel aandacht in vergelijking tot ons lichaam, inclusief onze gevoelswereld. We hebben de boodschap gekregen dat ons brein het centrum van het universum is. We gebruiken het dan ook overmatig en vertrouwen er blindelings op. Ervaren we een probleem, dan gaan we daarover nadenken.
We zouden echter bij een probleem ook ervoor kunnen kiezen om in plaats van te gaan nadenken, een stukje te wandelen, naar muziek te luisteren of er eens bij stil te staan en te voelen.
De oefening hieronder komt uit de behandelvorm focussen, ontwikkeld door Eugene Gendlin (je leest hier meer over op mijn pagina ‘behandelvormen’) en kan je helpen je actieve ‘denken’ los te laten en te ervaren wat je zoal op een minder bewust niveau bezighoudt. Hierdoor ontstaat een groter bewustzijn van jouw innerlijke afleiding of ruis. De dingen die je onbewust uit het nu wegtrekken. Door daarvan een inventarisatie te maken krijg je een beeld van dat wat je misschien wilt aanpakken.
Overleven is niet leven
Ons denken onderscheidt ons van de dieren en toch slagen die er ook in om te overleven, terwijl ze volledig in het nu lijken te leven. Dit komt omdat zij uitgerust zijn met instinct en intuïtie. Het goede nieuws is: dat hebben wij ook. Alleen zijn we ‘vergeten’ hoe deze te gebruiken. We luisteren niet of te weinig naar wat er vanbinnen gebeurt, naar wat ons gevoel te vertellen heeft. Focussen, zoals in de oefening hierboven, kan je daarbij helpen. Het meer in het ’nu’ leven, creëert ruimte om beter te horen wat je lijf of gevoel je te vertellen heeft. Dus terwijl je meer afstemt op jouw intuïtie, ben je tevens meer aan het ‘leven’, mooi hè?!
Observatie oefening

Nu is (het) genoeg
Zodra je weet wat jou uit het nu weghaalt, kun je tegen jezelf zeggen: “Nu is het genoeg!” Doe dat niet te streng, maar wel beslist en richt je op dat wat op dat moment tastbaar, zichtbaar, voelbaar of hoorbaar is en je hebt de mindfulness houding te pakken.
Ik hou van de metafoor van wolken voor je gedachten en je dan voor te stellen dat ze voorbij drijven op een winderige dag. Je kijkt ernaar, maar doet er niets mee. Probeer het maar eens. Ga zitten en wacht, waar denk je aan? Constateer dat, oordeelloos en ga er niet op in, maar laat de gedachte weer gaan. Dit is een uitstekende anti piekeroefening.
Vervolgens breng je jouw aandacht heel bewust naar iets in het nu. Dat kan muziek zijn, iets in jouw omgeving, het eten in je mond, een handeling (bijvoorbeeld lopen of tandenpoetsen) of je ademhaling (die heb je immers altijd bij je). Het nu is er altijd en overal om je heen. Je hoeft het enkel op te merken en er bij stil te staan. Kies je moment om in het nu te zijn en vergeef jezelf voor al die keren dat het niet lukt, want er is altijd weer een nieuw nu waarin je kunt oefenen.
Nog meer nu

Mijn persoonlijke blogtips rondom dit thema zijn:
Beste lezer,
Hiermee besluit ik mijn laatste blog van 2019. Ik wil je bedanken voor je aandacht en je fijne feestdagen toewensen, los van hoe en of je ze viert. We zien elkaar hopelijk weer terug in 2020 en voor nu probeer ik in elk moment meer in het ‘nu’ te leven, zonder verwachtingen en met een open hart. Doe je mee? xxx
Wil je ook in het nieuwe jaar een persoonlijke berichtje krijgen als een nieuwe blog van mij online gaat. Meldt je dan hieronder aan.


Geef een reactie