
Even een disclaimer: deze blog kan met tijden prikkelend en stellig, oftewel wat provocatief zijn.
De voor- en nadelen van structuur

Wanneer onze dagen gevuld zijn met zaken met een vaste structuur dan ontzorgt dat enerzijds. Je hoeft niet, of in elk geval minder, na te denken over allerhande keuzes. Je bewustzijn dut daardoor wat in, je kunt immers teren op routine. Ik noem dit de energie besparende modus. Eigenlijk leef je dan je leven als een hamster in een rad: je komt vooruit en tegelijkertijd nergens.
Je dagen rijgen zich aan elkaar, de tijd vliegt, terwijl je je soms moeilijk kunt herinneren wat je de afgelopen week, vorig jaar, of vijf jaar geleden hebt gedaan. Zonder afwisseling, zonder uitdaging, zonder bewust leven, leven we als robots.
Dus doe elke dag eens iets nieuws! Dat hoeft niets groots te zijn. Kook een nieuw gerecht. Proef iets wat je niet kent. Neem een andere route naar je werk. Vervang je favoriete serie op Netflix door een documentaire. Lees een gedicht. Stap uit het rad en zet je bewustzijn weer aan.
Social media
Uiteraard mag dit niet in deze blog ontbreken. Veel mensen spenderen elke vrije minuut in hun leven op hun telefoon. Wat ze daar te zien krijgen op de diverse social media platforms, komt doorgaans niet voort uit een bewuste keuze of behoefte. We kijken naar wat de pot ons schaft als het ware en hoe bewust kijk je eigenlijk? Kun je dat op het eind van de dag nog terughalen? Hoeveel van wat je zag raakte je werkelijk en droeg bij aan de waarde van jouw leven?
Vraag jezelf eens af wat je gedurende al die tijd die je aan social media spendeerde had willen doen? Lees eventueel ook eens mijn blog Jouw telefoon de baas voor nog meer prikkelende inzichten en tips.
Moeten versus willen
We moeten zoveel. We moeten werken, de belasting aangeven, gezond leven, er goed uitzien, een sociaal leven leiden, onze kinderen opvoeden, onze ouders bezoeken, het huis poetsen en nog veel meer. We worden geleefd door wat we ‘moeten’. Onze opvoeding heeft als het ware een soort van inprent achtergelaten: een vrij dwingende handleiding van hoe we behoren te leven. Op zich niets mis mee, als het een niet dwingende richtlijn zou zijn. Een beetje hulp bij hoe te leven is handig. Helaas is het voor velen van ons geen richtlijn. Onze normen en waarden zijn namelijk dwingend. Zo dwingend dat we een knagend schuldgevoel krijgen als we er vanaf wijken.
Aangezien we onze normen en waarden niet zelf hebben ingevuld, maar we ze erven van eerdere generaties en ze deels opgelegd worden door de maatschappij waarin we leven, loont het om ze eens bewust onder ogen te zien.
Schrijf jouw normen en waarden eens op. Waarschijnlijk ziet dat er uit als een ‘moet’, ‘behoor’ en ‘mag niet’ lijstje. Wees alert op gedachten die beginnen met ‘Ik moet’ en vervang ze eens door ‘Ik wil’. Wat heeft dat voor een effect? Zou je op basis van ‘’willen’ andere keuzes maken?
De maatschappij en jij

De term maatschappij beschouw ik voor het gemak als een vergaarbak van invloeden. Zo kennen we wetgeving die op hele directe wijze ons leven stuurt. Daarnaast is er onderwijs, de media, zoals kranten en televisie, boeken, theater en films, die ons leven, middels ons denken, sterk beïnvloeden. En dan hebben we nog onze directe sociale omgeving (partner, kinderen, vrienden, familie) die invloed op ons uitoefenen. Alles wat we doen, komt voor een groot deel voort uit wat we denken en ons denken haalt die informatie weer uit onze innerlijke bibliotheek. Deze bibliotheek bestaat uit dat wat we geleerd hebben door ervaringen en door wat ons is aangereikt.
Bewuste regels

Je stopt voor een rood licht. Je moet om acht uur op je werk zijn. Je steekt over op een zebrapad en fietst op het fietspad (niet op de stoep). Je behoort je te kunnen identificeren. Je behoort belasting te betalen. Je behoort je kinderen naar school te laten gaan en je behoort je voor sommige risico’s te verzekeren, om maar wat bewuste regels te noemen.
Elke dag beweeg je je redelijk onbewust door die regels heen. Ze bepalen een deel van de invulling van jouw leven. Nu aarzel ik even. Durf ik je te vragen om af en toe eens burgerlijk ongehoorzaam te zijn? Ja dat durf ik, want ik weet dat je dat toch al af en toe bent. Iedereen heeft immers wel eens ‘bewust’ door een rood licht gereden. En, hoe voelde dat?
Onbewuste regels

Hoe onze wereld is ingericht bepaalt dagelijks ons leven op ondenkbaar veel manieren. Een wasmachine zorgt ervoor dat we onze kleding niet meer met de hand hoeven te doen, waardoor we tijd krijgen voor andere dingen. Een groot huis en dito tuin, vragen meer onderhoud dan een appartementje en ja, dan sta je ineens op een zonnige dag te schilderen, terwijl je zonder dat huis op een terrasje had kunnen zitten 😉
Met de paplepel ingegoten
We weten wat er van ons verwacht wordt. Hoe we ons behoren te gedragen. Dat is, zoals ik al eerder schreef, ingegeven door onze opvoeding en dan bedoel ik niet alleen de opvoeding van onze ouders. Wij mensen worden continue en via heel veel bronnen opgevoed en beïnvloed. Ga eens voor jezelf na, wie of wat invloed heeft op jouw doen en laten? Bepaal jij werkelijk jouw leven?
De mensen om ons heen hebben ook een grote invloed op de invulling van onze dag, onze levens. Hun behoeften en wensen kunnen wel eens volledig het jouwe bepalen. In dat geval hebben zij grip op jouw leven en niet jij. Niet iedereen zal even gevoelig zijn voor die invloed. Als jij (onbewust) de mening van een ander belangrijk vindt, graag aardig gevonden wilt worden of vindt dat je voor anderen moet zorgen en ze gelukkig moet maken, dan is de kans groot dat niet jij, maar een ander het roer van jouw bootje in handen heeft.
Tot slot vertellen ook de media ons hoe te leven, wat hip is en wat niet, wat te eten, welke film te zien en welke vakantie te boeken.
De regie hebben over je leven is meer dan weten welke film te kijken, het is weten welke rol je wilt spelen
Grijp jouw leven, je hebt er maar één!

Waarom ik dat doe? Omdat het mijn ervaring is, dat uit verwondering en lichte shock, uit inzicht en ongemak, beweging ontstaat. We stappen pas uit het hamsterrad, wanneer het ons tegen begint te staan.
Worden we dan allemaal geleefd en is dat erg? Nee hoor. Je hoeft je leven niet anders te gaan leven. Pak die mobiele telefoon en scrol gerust, maar doe dat dan wel bewust. Laten we wel wezen, we leven in een heel fijn en veilig land. Dingen zijn overwegend best goed geregeld en dat ontzorgt. We hebben eigenlijk niks te klagen, ook al doen we dat wel 😉
Ons land is echter wel wat beklemmend, althans dat ervaar ik soms zo. Letterlijk doordat het zo vol en druk is en figuurlijk doordat we geleefd worden door van alles en nog wat. Persoonlijk vind ik dat soms benauwend. Ik heb regelmatig het gevoel dat ik geleefd word. Wanneer ik dat voel, probeer ik weer de regie over mijn leven terug te pakken. Hoe? Door even niets te doen, te vertragen en de stilte en leegte op te zoeken. Door even ‘allenig’ te zijn en te ‘ontprikkelen’.
Ik weet inmiddels: daar en nergens anders vind ik mezelf, kan ik mezelf weer horen en voelen. En dat, dat volledige bewustzijn, vormt de basis voor meer grip op je leven.
Na het lezen van deze blog bepaal je uiteraard voortaan zelf je leven 😉 maar mocht je zo nu en dan toch wat input nodig hebben, schrijf je dan in voor mijn blog. Ik houd je dan op de hoogte van het verschijnen van een nieuw artikel.
Mooi thema! Doet mij denken aan het verschil tussen de Nederlandse en de Duitse manier van kijken naar (geestelijke) gezondheid. Duitsers mogen als ze overspannen zijn / het even niet meer zien zitten / burnout achtige klachten hebben, op “Kur” gaan. Ook na een ingrijpende operatie kan dat voorgeschreven worden. Een paar weken in een omgeving die het midden houdt tussen een klooster en een resort. Dat geeft een mens de kans op zich te bezinnen op zijn rollen en taken in dit leven. Wordt door de zorgverzekering betaald voor zover ik dat gehoord heb. Een Duitse collega van mij heeft dat na een crisis in werk en huwelijksscheiding als weldadig ervaren, en hij heeft zijn leven en zijn werk weer prima opgepakt.
In Nederland is dat ook bekeken heb ik gelezen en als volstrekte onzin afgedaan!